Geloven in jezelf en iets groters: terug naar de roots van Pjotr
Rap-artiest Pjotr brak door met het nummer ‘Zonneschijn’ en bracht veel van zijn muziek uit op het label ‘Lieve Jongens’ van zijn goede vriend Snelle. Als rasoptimist weigert hij concessies te doen aan zijn boodschap; hij wil een positief voorbeeld zijn. “Ik wil aan iets groters werken dan alleen mijn eigen muziek.”
Op de fiets, van een vriendje naar huis, ontstond uit het niets zijn eerste raptekst: ‘Yo, ik chill hem hard op die beat, maar je luistert niet’. Pjotr (1993) was twaalf. De woorden schreef hij ‘stiekem’ op in een kladblok, vertelt de rapper aan een ronde tafel in de hoek van een café in Bronkhorst, vlak nadat hij de rode Porsche Macan aan de rand van het eeuwenoude stadje in de Achterhoek heeft geparkeerd.
De in Zutphen geboren en getogen Pjotr schreef kladblokken vol, maar hield zijn eigen teksten voor iedereen geheim. Net als zijn grote droom: artiest worden, op het podium staan en mensen in het hart raken met zijn teksten. “Als puber was ik rustig, een tikkie verlegen en vooral zoekende naar mijn identiteit.”
Wat opvalt als Pjotr aan het woord is: zijn stem heeft iets ritmisch, iets zingends. Alsof hij sommige woorden een beetje uitrekt, bijna melodisch. Heerlijk om naar te luisteren. Pjotr neemt een slok van zijn gemberthee met een schijfje sinaasappel en moet er om glimlachen. “Ik hoor het vaker.”
Q
Het vinden van je eigen identiteit en daar trouw aan blijven is iets waar Porsche veel waarde aan hecht. Heb jij de ware Pjotr inmiddels gevonden?
A
“Als mens heb ik mijn identiteit volledig gevonden. Het geloof is een belangrijk onderdeel, het geeft me houvast en bepaalt hoe ik in het leven sta: omkijken naar een ander, werken voor iets groters. Maar ik weet intussen ook goed wie ik ben als rapper. Pas op mijn negentiende ben ik begonnen met het opnemen van mijn eigen teksten, in mijn studentenhuis in Zutphen. Ik zat net op de pabo. Ik had een microfoon gekocht en naast mijn bed gezet. Dat studentenhuis was de plek waar alles begon. Het vuurtje ging ineens branden, de knop ging om en ik besloot mijn dromen na te jagen. Zonder schaamte.”
"Ik ben van de lange adem en let enorm op details"
Q
Is er een zin in je muziek die jouw identiteit het best omschrijft?
A
“Hand omhoog, hoofd omhoog, ik ben on the way naar die zonneschijn. Dat is het refrein van Zonneschijn. Dat liedje betekende mijn doorbraak en heeft mijn leven veranderd. Ik vind het nu zo tof dat mensen Zonneschijn tijdens een concert uit volle borst mee kunnen zingen. Niet dat ik uit de duisternis kom, maar zie het wel als mijn missie om met mijn liedjes een hoopvol geluid te brengen. Ik houd van positiviteit.”
Q
Precisie en volharding, geloof in jezelf…
A
“Ik ben van de lange adem en let enorm op details. Het schrijven van een goede tekst is net als het leggen van een puzzel. Ik zie het ook als een uitdaging om zoveel mogelijk lettergrepen op elkaar te laten rijmen. De juiste woorden op de juiste plek. Dat is mijn vakmanschap. Wat dat betreft ben ik heel precies en ga net zo lang door tot ik 100% tevreden ben. Het heeft iets magisch wanneer een liedje ontstaat.”
Q
Waar schrijf en rap je het liefst over?
A
“Over iets waar een boodschap in zit, waar andere mensen kracht uit kunnen halen. Bijvoorbeeld over eenzaamheid en mentale gezondheid. Mijn vrouw Angela heeft PTSS gehad, daar heb ik een liedje over geschreven. Dat liedje hoort bij ons. Het is heel privé, maar ik merk dat het andere mensen zoveel hoop en kracht geeft. Ze komt uit een kindertehuis in Albanië, ik ken haar via een uitwisseling van de kerk. Angela woont intussen hier, maar we gaan regelmatig die kant op om vrijwilligerswerk te doen voor de lokale bevolking.”
Q
Hoe kom je tot rust? Waar word je gelukkig van?
A
“Ik sta heel vroeg op, meestal tussen zes en half zeven. Dan ga ik naar buiten voor een wandeling langs de IJssel, tien minuten bij mijn huis vandaan. Ik woon in een volksbuurt, daar is het nooit stil. Het is een gezellige buurt, er gebeurt altijd wel wat. Maar ik heb af en toe ook behoefte aan een eigen bubbel. Tijdens het wandelen verdwijnt alle ruis. Ik orden mijn gedachten, verzin teksten voor mijn liedjes, staar in de leegte. Na een uur wandelen kom ik terug als een ander mens. Daarna ga ik vaak naar Theater Hanzehof in Zutphen. Ik heb een sleutel en kan er altijd terecht om te schrijven of muziek op te nemen. Ik ben in de eerste plaats artiest, maar doe er ook dingen naast. Ik ben spreker en schrijf teksten in opdracht. Verder ben ik oprichter van het collectief Rapmeesters. In die hoedanigheid ga ik langs scholen om, samen met kinderen, rap- of hiphopteksten te schrijven.”
Q
Waar sta je over een tijd? Is er nog een grote droom die je najaagt?
A
“Komende maanden ga ik een paar nieuwe liedjes uitbrengen. Dat moet resulteren in een nieuw album. Ik denk dat ik volgend jaar weer ga toeren. Verder ben ik op dit moment bezig met het lanceren van een platform met de naam ‘Goed Nieuws’, echt een droom die op dit moment uitkomt. Dat platform staat voor positiviteit en is een reflectie van wie ik ben. Ik wil aan iets groters werken dan alleen mijn eigen muziek, maar bijvoorbeeld ook aan die van andere artiesten. Verder wil ik ook eigen evenementen en een kledinglijn opzetten. Over tien jaar hoop ik dat het platform iets bruisends is waar veel mensen iets aan hebben.
En ik wil vaker naar Albanië: onze toekomst ligt voor een deel daar. Ik heb een heel sterke band met dat land en kan me intussen goed redden in het Albanees. Samen met mijn schoonmoeder hebben we een huis gekocht op de hoek bij het kindertehuis waar Angela heeft gewoond. Er hangt nog een foto van haar, hetzelfde speelgoed ligt er nog.”
Q
Kun je ook al in het Albanees rappen?
A
“Dat vind ik nu nog moeilijk. Spreken is iets anders dan zingen of rappen. In het Nederlands gaat het rijmen automatisch, ik kan putten uit een enorme database van woorden met diepte en gelaagdheid, met gevoel. Het vinden van de juiste woorden voor rapteksten in het Albanees kost me nu nog te veel moeite, maar ik werk er hard aan. Het lijkt me heel vet om ooit met grote Albanese artiesten te kunnen samenwerken.”