Elegantie, techniek en kracht: ontdek de high-performance wereld van topballerina Floor Eimers
Floor Eimers is tweede soliste bij Het Nationale Ballet, een van de vijf beste balletgezelschappen van de wereld. Ze is elegant van buiten en krachtig van binnen; klassieke uitstraling, modern van geest. De link met Porsche is snel gelegd. En daar houdt de gelijkenis niet op. “Om hier te komen heb je talent nodig, maar ook mentale weerbaarheid, een ijzeren discipline, de juiste scholing en de juiste mensen om je heen”
Floor (1993) leunt tegen de groene Porsche Panamera 4 E-Hybrid, vlak voor de hoofdingang van Huize Frankendael in Amsterdam-Oost. Met dichtgeknepen ogen en beide handen in de zak kijkt ze in de richting van de zon. Ze draagt een trenchcoat en zwarte hakken. Als ze niet met haar vak bezig is, wil ze het liefst buiten zijn. Temperatuur maakt niet uit, als de zon maar schijnt. Even opladen. “Ik voel me net een zonnepaneel.”
Vanavond zweeft ze over het hoofdpodium van Nationale Opera & Ballet. Haar in de knot, gele jurk en spitzen. Op het programma, dat bijna drie uur duurt, staat een drieluik: Paquita, Carmen en vijf Tango’s. Na het interview zal ze naar huis rijden, om nog snel een middagslaapje te doen. Rond vijf uur gaat ze trainen, om kwart over acht begint de voorstelling.
Q
Hoe ziet je voorbereiding er vlak voor een optreden uit? Heb je rituelen? Zenuwen?
A
“Rond een uur of zeven ga ik naar het theater, dan verander ik van de alledaagse Floor in ballet-Floor. Haar en make-up doe ik zelf. Dan luister ik naar muziek van powervrouwen, zoals Tina Turner of Raye. Zo kom ik langzaam in mijn zone, ga ik ‘aan’. Ik ben altijd gespannen. ‘You’re only as good as your last show’. Voor ik op moet, sla ik een kruisje en doe ik een handkusje op het toneel.”
“Neem alle ervaring en discipline mee voor een andere carrière”
Q
De Panamera heeft veel kracht, maar schreeuwt dat niet van de daken. Herken jij dat?
A
“Ja, dat is het moeilijkste aan ballet: het laten lijken alsof het geen kracht kost. Daar heb ik me het meest op verkeken. Toen ik klein was, leek balletdansen zo simpel. De grootste instinker ooit. Je ziet sporters vaak met de meest gekke bekken en schreeuwend over de finish komen, maar dat mag ik echt niet. Wij moeten er altijd met een glimlach staan. Het lijnenspel van een Porsche ziet er misschien ook simpel uit, maar het is een van de meest elegante en gestroomlijnde auto’s ooit. Wat dat betreft is er een overeenkomst tussen Porsche en ballet: esthetisch ontzettend mooi, maar zonder sterke motor geen goede uitvoering.”
"Ik heb nooit gedacht dat ik het niet zou redden"
Q
Je ouders namen je op 4-jarige leeftijd mee naar Het Zwanenmeer en toen wist je dat je ballerina wilde worden. Wat zou je jonge balletdansers en -danseressen willen meegeven?
A
“Onlangs was ik bij het 70-jarig jubileum van de dansvakschool van het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, waar ik zelf tussen mijn negende en achttiende les heb gehad. Ik zag 150 talentvolle kinderen die heel gedisciplineerd aan het trainen waren. Maar ik realiseerde me ook dat verreweg de meesten het niet gaan redden. Mijn advies: neem alle ervaring en discipline mee voor een andere carrière, want de opleiding maakt je hoe dan ook rijker als mens. En het allerbelangrijkste: je maakt vrienden voor het leven. Als je het wel redt: er is geen mooier leven.”
Q
Heb je tegenslagen gekend?
A
“Dat valt mee, het is stabiel gegaan. Mijn enkelbanden zijn een paar keer gescheurd, dat hoort er bij. Wanneer je enkel in het gips zit, doet de rest van je lijf het nog wel hè? Dus ik kon gewoon doortrainen. De coronaperiode vond ik trouwens wel lastig, maar dat gold voor het hele gezelschap. Ik was net soliste en had een grote rol in The Four Seasons. De premièredatum werd steeds opgeschoven. Uiteindelijk heb ik mijn hoofd losgekoppeld van ballet, dat was een bevrijding. Ik trainde wel, maar minimaal, aan een bar in mijn veel te scheve woonkamer. Ik heb toen twee maanden in de horeca gewerkt, dat was een bevrijding.”
Q
Ga je de stap nog maken naar eerste soliste?
A
“Die kans wordt steeds kleiner. Een paar jaar geleden heb ik gesolliciteerd voor een hoofdrol in De Notenkraker, maar kreeg hem niet. Directeur Ted Brandsen vertelde me dat hij mij niet in dit soort klassieke hoofdrollen ziet. Voor dit gezelschap ben ik ballet-technisch relatief een moderne, atletisch gebouwde danser van 1.74 meter. Voor mij is het soms een uitdaging om bepaalde klassieke rollen te dansen, omdat ik niet altijd in dat keurslijf pas. Ik ben nu eenmaal geen fragiel poppetje. Ik was teleurgesteld, maar heb me eroverheen gezet.”
Q
Is het imago van ballet veranderd?
A
“Ballet wordt steeds meer als topsport gezien, in plaats van louter een kunstvorm. Soms train ik 48 uur per week. Het publiek is aan het verjongen, dat komt door de vele dansprogramma’s op televisie. Daarin wordt regelmatig gezegd dat ballet de basis is van alle dans, en technisch het hoogst haalbare. Klassiekers als Het Zwanenmeer en De Notenkraker zijn nog steeds het snelst uitverkocht, maar het repertoire wordt gelukkig steeds eigentijdser. Toen ik mijn vriend leerde kennen, had hij helemaal niks met ballet. Nu is hij om, net als zijn horecavrienden. Ze komen regelmatig kijken. En ik ga af en toe met ze mee naar Ajax. Hij heeft me echt uit de balletbubbel gehaald. Door hem is mijn leven verrijkt.”
Q
Hopelijk duurt het nog even, maar wat ga je als eerste doen als je ballerina-af bent?
A
“Skiën! Want dat mag ik nu niet. Buiten zijn, bewegen en zon pakken. Ik kijk er nu al naar uit.”
Q
Heb je al enig idee over een leven na ballet en wintersport?
A
“Ik heb het lang weggedrukt, wil niet stoppen. Intussen heb ik al een paar keer als balletmeester aan de andere kant van de studio gestaan, in de rol van coach. Ik merkte zelfs dat een ander vuurtje werd aangewakkerd. Maar liefst ga ik tot mijn 38ste door bij Het Nationale Ballet, daarna moet je stoppen. Ik merk dat mijn motor meer onderhoud nodig heeft dan vroeger, maar aan stoppen wil ik niet denken.”