Het vinden van je eigen vingerafdruk: met topdesigner Floris Wubben

“Wanneer ik puur naar het design kijk, dan denk ik: het klópt. Het simpele lijnenspel. Subtiel en niet schreeuwerig. Want echte stijl schreeuwt niet. Niets is zo moeilijk is als een eenvoudig, maar heel goed ontwerp te maken. Juist die eenvoudige lijnen maken het ontwerp zo krachtig.”

“Mijn vingerafdruk is de combinatie van het machinale en het manuele. Die combinatie zie je terug bij alles wat ik maak. Het is appels met peren vergelijken, maar er misschien een gelijkenis tussen de eenvoud van het ontwerp van een 911 en de eenvoud van mijn productieproces: wij stoppen klei in een zelfgemaakte machine, dan laten we het object drogen, vervolgens gaat het de oven in, om het uiteindelijk – al dan niet voorzien van een glazuurlaag – te versturen. Het is een eenvoudig en transparant productieproces.”

“Tijdens mijn studie Interior Design op Thomas Moore in België zei ik tegen leraren dat ik later een beroemd ontwerper zou gaan worden. Ik zag ze denken: heb je die Nederlander met z’n grote bek. Maar ik wist dat ik ooit vanuit een grote studio dingen zou maken die over de hele wereld verkocht zouden worden. Toch heb ik de eerste acht jaar na mijn studie op water en brood geleefd. Ik weet nog goed dat ik voor het eerst naar de Dutch Design Week ging om eigen werk te presenteren. Ik had net een Hotmail-account aangemaakt. Na afloop dacht ik: die berg e-mails stroomt vanzelf binnen. Ik checkte elke dag, maar geen mails.”

“Het was precies een moment waarop veel ontwerpers of kunstenaars juist afhaken: je maakt iets met passie en liefde, maar niemand toont interesse. Maar ik ben een doorzetter en heel zelfverzekerd, ik geloofde bovendien in mijn eigen werk, ook al miste er in het begin iets. Dat is de belangrijkste les die ik beginnende ontwerpers wil meegeven: geef niet op, loop tegen de stroom in, vermijd de mainstream. Juist daarom sta ik hier nu, als experimenteel, autonoom ontwerper met klanten over de hele wereld.”

“Ik laat me vooral leiden door gevoel. Kijk, als mens sla ik de hele dag door beelden op. Al die beelden vormen een grote database. Juist wanneer ik van omgeving verander, bijvoorbeeld in de auto of de trein, kan ik ineens op een fantastisch idee komen. Alsof opgeslagen beelden langzaam en onbewust marineren, tot ineens een perfect idee ontstaat. Maar ik kan ook achter een bureau zitten en gewoon beginnen met schetsen. Ook dan ontstaat er iets uit niets. Sterker, het kost me geen enkele moeite.”

“Ontwerper, daar hoef ik geen seconde over na te denken.”

“Als ontwerper schurk ik tegen het kunstenaarschap aan. En dan is ondernemerschap eigenlijk een vuil woord, omdat ik vind dat een kunstenaar niet commercieel mag overkomen. Tot drie jaar geleden was ik nog zelfstandige, nu heb ik inderdaad mensen in dienst. Dat was wennen, want ik voel me totaal geen manager. Ontwerpen is wat ik het allerliefste doe, ook al kom ik er de laatste tijd weinig aan toe. En dan word ik ongelukkig. Maar verleren doe ik het nooit, net als fietsen: ook al heb je er een tijdje niet op gezeten, je fietst zo weer weg.”

“Ik sta waar ik altijd heb willen staan. Mijn werk is te zien in musea en wordt vertegenwoordigd door The Future Perfect, met galeries in onder meer New York en San Francisco. Studio Floris Wubben heeft wereldwijde exposure en opdrachtgevers als Louis Vuitton, Isabel Marant, Fendi en Ferragamo. Ik ben nu bezig met een solo-expositie bij The Future Perfect in september. Ik hoef niet per se een groter team, maar ga lekker door met waar ik mee bezig ben. Drie weken geleden heb ik een totaal nieuw en innovatief concept bedacht, iets met duurzaamheid en natuur. Maar ik ga er verder niks over zeggen, dat brengt ongeluk.”